Emma
EH-mah
Imię Emma wywodzi się ze starowysokoniemieckiego rdzenia ermen, oznaczającego całość, powszechność lub siłę. Rdzeń ten pojawia się w imionach germańskich takich jak Ermentruda czy Erminrike i wiąże się z postacią mitycznego boga Irmina, czczonego przez plemiona germańskie. Emma funkcjonowała początkowo jako skrócona forma dłuższych imion złożonych z tym rdzeniem, z czasem usamodzielniając się jako pełnoprawne imię. Największą popularność w średniowiecznej Europie zyskała za sprawą Emmy z Normandii (985–1052), królowej Anglii i Danii, żony kolejno Aethelreda II i Kanuta Wielkiego.
Do Polski imię Emma trafiło głównie dwiema drogami: przez kontakty z kulturą niemiecką (na Śląsku i Wielkopolsce było znane już w XIX wieku) oraz przez XIX-wieczną literaturę. Gustave Flaubert nadał je bohaterce powieści Madame Bovary (1857), a Jane Austen swojej komedii obyczajowej Emma (1815), co utrwaliło imię w wyobraźni europejskiej. W Polsce noszą je m.in. Emma Popik, wioślarka i dwukrotna medalistka olimpijska, a w XIX stuleciu było popularne w środowiskach ziemiańskich.
Rejestr PESEL wskazuje, że Emma przez długi czas znajdowała się poza pierwszą dwudziestką imion w Polsce, jednak od 2012 roku zaczęła systematycznie piąć się w górę rankingów. Dziś regularnie mieści się w pierwszej dziesiątce imion żeńskich, z ponad 2 500 nadaniami rocznie. Szczególną popularność zdobyła na Mazowszu i w aglomeracji trójmiejskiej, gdzie rodzice chętnie sięgają po imiona krótkie, brzmiące nowocześnie, a jednocześnie zakorzenione w tradycji europejskiej.
Numerologia i symbolika
Oparte na numerologii pitagorejskiej — tradycyjnym systemie łączącym litery imienia z liczbami. Przedstawione z kulturowego zainteresowania.
Podobne imiona do Emma
Nie znalazłeś tego, czego szukasz? Przeglądaj wszystkie imiona według pochodzenia lub popularności
Sposoby pisowni Emma
| Wariant | Jezyk |
|---|---|
| Emme | Angielski wariant |
| Irma | Niemieckiic |
| Ima | Niemieckiic forma skrócona |
| Ema | Hiszpański/Portugalski/Czeski |