Harper

HAR-per

Harper wywodzi się ze staroangielskiego słowa hearpere, oznaczającego osobę grającą na harfie — czyli harfistę lub harfistkę. Harfa (hearpe) była jednym z najważniejszych instrumentów w kulturze anglosaskiej i celtyckiej, a jej wykonawcy cieszyli się prestiżem na dworach królewskich. Słowo hearpere funkcjonowało jako nazwisko zawodowe (podobnie jak Smith — kowal, czy Weaver — tkacz) i w tej formie przetrwało wieki w języku angielskim. Jako imię własne Harper zaczął zyskiwać popularność w Stanach Zjednoczonych dopiero w latach 90. XX wieku — najpierw jako imię chłopięce, potem zdecydowanie częściej żeńskie.

Globalną popularność imieniu Harper nadała pisarka Harper Lee (1926–2016), autorka powieści Zabić drozda (1960) — jednej z najważniejszych powieści XX wieku. Po tym, jak David Beckham i Victoria Adams nadali to imię swojej córce w 2011 roku, Harper stał się jednym z najszybciej rosnących imion żeńskich na świecie. W Polsce imię Harper nie ma historycznej tradycji ani polskiego odpowiednika — jest imieniem wyłącznie przywiezionym z kultury anglosaskiej. Spotykamy je w rodzinach dwujęzycznych lub wśród rodziców szczególnie związanych z kulturą anglosaską.

W polskich rejestrach PESEL Harper pojawia się sporadycznie i należy do imion rzadkich — rocznie nadawane jest kilkanaście do kilkudziesięciu razy. Popularność ta jest skoncentrowana w dużych miastach: Warszawie, Krakowie i Wrocławiu, gdzie wyższy jest odsetek rodzin polsko-angielskich lub rodziców z doświadczeniem pracy lub nauki za granicą. Trend jest wzrostowy — imię zyskuje na rozpoznawalności rok po roku, choć w skali polskiej pozostaje wyborem niekonwencjonalnym.